Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΥ Κ

Σχολιάστε


Χρόνε αμείλικτε

με την καρτερία μου

σε πολεμώ

στο πέρασμά σου γυμνάζω

τις αντοχές μου

στις διαστολές σου λυμνάζω

και ετοιμάζω τη φόρα

να ξεπεράσω

τις συστολές της μικρής μου ψυχής

Δε σε υπομένω υποκύπτοντας

αντιστέκομαι ανεχόμενος

των καιρών σου τα φάσματα.

Ο μικρός Κ βιάζεται να βιάσει

τον κύκλο του χρόνου

και μην ξέροντας τι είναι σωστό

συλλογιέται τις επιλογές του.

προχωρώ ακόμα

Σχολιάστε


Ο δρόμος που βλέπω τραχύς2508306261_5927329121

Δε φοβάμαι τις αποτυχίες

Αλλά τις απογοητεύσεις τους

Γιατί είμαι δειλός

Και τα παρατάω εύκολα.

Μάθε να προχωράς μου φωνάζουν

Μα εγώ έχω πάντα ένα μα

Διπλωμένο πίσω απ’τα χείλη

Και η γλώσσα ξεφεύγει απ’τη ξηρασία της

Μόνο στην εκφορά του.

Οι πολλές αντιρρήσεις, ανεξήγητη δυσπιστία μου

Η όρεξη να τις διατυπώσω

απειλούν να με πνίξουν στο ίδιο το σάλιο μου.

Απ’την άλλη ο κίνδυνος αφυδάτωσης

καραδωκεί

Στην έρημο της ατάραχης αναισθησίας.

Μα εγώ προχωρώ ακόμα

Κολυμπώντας στα κύματα

Αγνοώντας το μέγεθος και την προέλευσή τους.

Να ναι μεγάλα; Να ναι μικρά;

Με τραβούν προς το βάθος

Μ’οδηγούν στην ακτή;

Ποια ακτή;

Ποιο το βάθος της προοπτικής που ανοίγει

Η ταλάντευση της υποταγής στο παράτερο ένστικτο;

Θα βουλιάξω άραγε, ή θα ανωθώ;

Αν δε βουλιάξω θα αλωθώ

Από χιλιάδες άγνωστους πολιορκητές

Ανώνυμες μάζες σαν τρυγητές που θέλουν να πιουν

Το πύον απ’τις δικές μου πληγές.

Γι’αυτό μου στήνουν καρτέρι στα βράχια

Περιμένοντας απ’τα κύματα να με δουν

Να ξεβράζομαι κάτω απ’τα πόδια τους

Στα βράχια που πατούν

Να κοπανιέμαι σα συφοριασμένος

Ενώ εγώ θα έχω αφεθεί σε ένα αίτημα

Που είχε γίνει δικό μου πολύ πριν μου ζητηθεί.

Τουλάχιστον να ναι μεγάλα,

Θα ναι ντροπή τα μικρά,

Πάει να πει δεν κουράστηκα στο κολύμβι

Άκαιρη και αδικαιολόγητη η συντριβή.

Μα απ’την άλλη ίσως και να μην υπάρχουν κακοί.

__alone_with_the_waves___by_utopic_man

Ίσως οι συνωμότες να έφυγαν πολύ πριν το παραίτημα

Υλοποιηθεί.

Μα τότε που κολυμπούσα τόσο καιρό;Ίσως εγώ να το ζήτησα εξαρχής.

Μην τα κύματα ήτανε λάσπες

Ή κόκκοι της άμμου στην ακτή

Που από μιαν άγνωστη μήτρα είχα τελικά ξεβραστεί;

Ο ΑΦΗΓΗΤΗΣ

Σχολιάστε


Imageο αφηγητής σηκώνεται ανοίγει το ψυγείο
γεμίζει το ποτήρι του και
[Σκέψεις
σκέψεις άναρχες
χωρίς στοχοθεσία
-τί γουν εστί ποιήσεως λόγος;
ρώτησε η άπιστη γυνή
Υπόσχεση οριστικά αμετάκλητης
εκδίκασης
-τι γαρ εστίν εκποιήσεως ο λόγος.
αντέτεινε ο ασυναίρετος
βουλεύματος τελάλης
Άλογα που δε φόρεσαν ποτέ τους χαλινάρι
-τι δη εστίν ποιήσεως; λόγος
Φιλίππου δεύτερου για το όραμα
Αγαμέμνονος για την πράξη
Λαγίου  για την πρόνοια]

ο αφηγητής συνέχισε να περιαυτολογεί:
[η ζωντοχήρα έρμαιο μες τις ορμές της Μάχη
γύρισε απ’τον πιτάφιο νωρίτερο τρεχάτη
το μάγουλο του μονογιού της φίλησε Ανδρέα
αν ψένεται στον πυρετό να εξακριβώσει τάχα,
ενώ ο Θανάσης μπάρμπας του λεχρίτης τω στομάχι
παράτησε ενδιάμεσο παιγνίων την παρέα
στη νύφη του μολογηθή  «έρωτ’ ανάκτος ‘λάχα»
τα πρωτοτόκια ανέτρεψε ποκτείνοντας μ’ απάτη.
έκτοτε συναιρέθηκαν
άλλοτε  παραδέχτηκαν το δόλο της σαγήνης
κάποτε έκπτωτοι βρέθηκαν σε χείλια υποκριτών
σε σχήμα παραβατικών μύστη εν εκστάση στίχων
Οιδίποδας καi Σφίγγα]

Image

ο αφηγητής ξεμέθυσε και πήγε να πλυθεί
από  την τριτοπρόσωπη αδοία μη πνιγεί
ρώτα ακατάδεχτη βάκχα
ρώτα τον τι είδε να σου πει γιατί σωπαίνεις
άφησε τη φωνούλα του λιγάκι ν’ακουστεί
μίλα του
πριν σαστίσει ο νους που ξέχασε τις γεύσεις
μία νότα σου ισοδυναμεί επτά οργασμών οδύνη
δώσ’του τον πόνο το γλύκο και άσ’τον να πεθάνει
γιατί τον καταδίκασες σε τέτοια φυλακή
[μίλα]
να ξέρει πως εσύ του έγραψες τα λάθη
να μη φοβάται την αιδώ
να άδει στο βωμό του αιδοίου κι όχι του Άδη

μήνυμα στους παράτολμους αγωνιστές

Σχολιάστε


πείτε στους άδοξους να μην τολμούν
στο μάταιο αρέσει ο εαυτός του
αν το ψηφίσεις παρατά
αν το αδικήσεις σε νικά
η ενοχή είναι πάντα αθώα
βρες της λόγο να υπάρχει
και χάθηκε το έγκλημα
 
 

ελλείψει ρήματος

Σχολιάστε


Να θυμάσαι για πάντα
ή μη ξεχνάς ποτέ;
δεν ξέρω τι απ’ τα δυο να ζητήσω
θα πω τα χέρια που
ψάχναν τ’ αλλήλα
στο συνωμοτικό σκοτάδι
τις αθόρυβες ανάσες
κάτω απ’ τα
καχύποπτα τύμπανα
των ακροατών
το τσούγκρισμα των δοντιών
στην τυφλή διάνοιξη των χειλιών
 
 
η υποτακτική
είναι πλέον οριστικά δική σου
συμπλήρωσέ την όπως
θες.

μουσών ικέτης ΑΑ

Σχολιάστε


Image όσο κάτι τ’αλλάζεις τόσο τείνει στο σωστό και μετά μεθάς για να ρθει η συνέχεια πάντα το πρώτο ήταν πιο καλό και μεθάς που δεν είχες ανέχεια

 

προφητεια

Σχολιάστε


http://www.vuni.net - digital artβλέπω την εικόνα
φεύγει
οι δυο καπνοί
γυναικεία βεντάλια
όποιος μιλάει
όποιος μιλά
ρουφιέται

Older Entries