μήνυμα στους παράτολμους αγωνιστές

Σχολιάστε


πείτε στους άδοξους να μην τολμούν
στο μάταιο αρέσει ο εαυτός του
αν το ψηφίσεις παρατά
αν το αδικήσεις σε νικά
η ενοχή είναι πάντα αθώα
βρες της λόγο να υπάρχει
και χάθηκε το έγκλημα
 
 
Advertisements

ελλείψει ρήματος

Σχολιάστε


Να θυμάσαι για πάντα
ή μη ξεχνάς ποτέ;
δεν ξέρω τι απ’ τα δυο να ζητήσω
θα πω τα χέρια που
ψάχναν τ’ αλλήλα
στο συνωμοτικό σκοτάδι
τις αθόρυβες ανάσες
κάτω απ’ τα
καχύποπτα τύμπανα
των ακροατών
το τσούγκρισμα των δοντιών
στην τυφλή διάνοιξη των χειλιών
 
 
η υποτακτική
είναι πλέον οριστικά δική σου
συμπλήρωσέ την όπως
θες.

μουσών ικέτης ΑΑ

Σχολιάστε


Image όσο κάτι τ’αλλάζεις τόσο τείνει στο σωστό και μετά μεθάς για να ρθει η συνέχεια πάντα το πρώτο ήταν πιο καλό και μεθάς που δεν είχες ανέχεια

 

προφητεια

Σχολιάστε


http://www.vuni.net - digital artβλέπω την εικόνα
φεύγει
οι δυο καπνοί
γυναικεία βεντάλια
όποιος μιλάει
όποιος μιλά
ρουφιέται

Αχνολογία

2 Σχόλια


σκέφτομαι τα τραγούδια
που θα λεν τα παιδιά μου
τις παύσεις στα κοντρα-πούντο
μην και συμπέσουνε οι ανάσες
και βγουν στον κήπο του παππού

αν αίρεση είναι η σιγή
εγείρει διαφωνίες
πρόσφορο για τις ερυνίες
δόλωμα ερίφιων μελαμψών

δώσε μου κύριε το δικαίωμα να ζω
και γω στο ίσο θα κρατώ το όνομά σου
ξεκίνησα το δρόμο μου με μέτρο ελειπτικό
ποιος ξέρει ποιας βαθιάς ηχώς περίσσιο απομεινάρι

βάπτισμα πυρός σταυροφόρου τινός

Σχολιάστε


ταιριάζει στον άντρα το μπάνιο πριν τον έρωτα
όσο ταιριάζει στη γυναίκα μετά
το κτήνος θέλει τίποτα
και ο ιππότης κάτι.

τίτλους μοιράζει η Παναγιά και χρίσματα
γυαλιά καρφιά στο μάτι
Συνήθειο που ‘μαι άσημος και κρίματα
άγραφα έχω κάνει.

Νερό στην κούπα του ασώτου
πίσω απ’την πόρτα αλάτι
ορμήνεψα τα κράγματα
με λάδι στο κεφάλι.

οι μέρες της αφθονίας ήσαν μετρημένες

1 σχόλιο


Όταν ορίζω την ανάγκη
σε ταπείνωση ενώπιόν σου
εντέλω παραγγέλματα θανατοποινίτη.
Κι ας στοίχειωσαν τον οργασμό μου
όψη δηλητηριώδη σε εθίστηκα.
Αντίδοτο στερητικό στο λήθαργο
το σαμποτάζ στην επούλωση.

Συνταγή μειωτική της δόσης
ξορκίζει μονότονα την εξάρτηση.
Την εποχή της πυκνότητας χορογραφούσα
στο χρατς του γδαρσίματος, στο αχ σου, στο βαχ μου
-είτε μοίρα είτε νομή
συγκατοχή ασκούσαμε στο μαστίγιο.
Τώρα στη λειψυδρία σου κωφαίνω υποβουίζοντας.
Το ειδύλιο σβήνει, φωνάξτε
έστω για υπόκρουση να έχω την ηχώ σας
έρως α-λήθης προ ζυγού
σοκολάτα υγείας μετά την έκτιση.

Older Entries Newer Entries